سزد که سجده برم پیش طبع قاآنی

به وصف لعل تو گفتار شکرین خیزد

بدان رسیده که بر طبع خویش رشک برم

کزان سفینه چسان گوهری چنین خیزد

کزو نهفته همی مدح شاه دین خیزد

علی که گر کندش مدح طفل ابجدخوان

ز آسمان و زمین بانگ آفرین خیزد