کزان سفینه چسان گوهری چنین خیزد

مدام از نی کلکم که رشک نیشکرست

به وصف لعل تو گفتار شکرین خیزد

بدان رسیده که بر طبع خویش رشک برم

سزد که سجده برم پیش طبع قاآنی

کزو نهفته همی مدح شاه دین خیزد

علی که گر کندش مدح طفل ابجدخوان