که لطف و قهر خسرو ناسخ فردوس و نیران شد

برابرکی شود با ابر دست راد او عمان

که از هر قطره اش زاینده صد دریای عمان شد

نظر بر عفو شه دارند زین پس صالح و طالح

بریدی بادپاکوتا به ملک زاوه بشتابد

سراید بدسگال شاه را کز اهل طغیان شد

که ای ازکید اهریمن زنخ پیچیده از فرمان