که از هر قطره اش زاینده صد دریای عمان شد

حسامش حامی دینست و زینم بس شگفت آید

که همچون کافر حربی به خون خلق عطشان شد

برابرکی شود با ابر دست راد او عمان

نظر بر عفو شه دارند زین پس صالح و طالح

که لطف و قهر خسرو ناسخ فردوس و نیران شد

بریدی بادپاکوتا به ملک زاوه بشتابد