حسامش حامی دینست و زینم بس شگفت آید

که با شیر ژیان بن گاه آهو در نیستان شد

مگرمی خواست کردن آشنا در بحر خون تیغش

که همچون مردم آبی ز پا تا فرق عریان شد

که همچون کافر حربی به خون خلق عطشان شد

برابرکی شود با ابر دست راد او عمان

که از هر قطره اش زاینده صد دریای عمان شد