که همچون کافر حربی به خون خلق عطشان شد

مگرمی خواست کردن آشنا در بحر خون تیغش

که همچون مردم آبی ز پا تا فرق عریان شد

حسامش حامی دینست و زینم بس شگفت آید

برابرکی شود با ابر دست راد او عمان

که از هر قطره اش زاینده صد دریای عمان شد

نظر بر عفو شه دارند زین پس صالح و طالح