که روز آزمون ما به میدان دغا آمد

دمی زن با پدرت آن شر زه شیر بیشه مردی

که از گرزش تن الوند و ثهلان توتیا آمد

که هان ای شاه لختی بر به جان افشان تابین

عنان در دست ما بگذار و خود بنشین رکابی زن

یکی بر جوهر ما بین که وقت کارها آمد

نه آخر بچه شیر ژیان شیر ژیان ردد