که تا امروز جز مدحت زبانم حرفی ارگفته

به قدرت چرخ را در دیده موری بگنجاند

به قهاری که قهرش پشه یی راگر دهد فرمان

به زخم نیش او خرطوم پیلان را بپیچاند

مر آن را چون زبان لاله ایزد لال گرداند

بلای بد بود حاسد به جان هر که در عالم

دعاکن کاین بلا را ایزد از عالم بگرداند