به گرد معرکه گرده ن ستاده سرگردان

زمین چو منهزمان بانگ زینهار کند

امل به روز بقا خنده قاه قاه زند

اجل ز بیم فنا گریه زار زار کند

که در میانه اگر گم شود چه کار کند

سپهر پشت نماید زمین شکم دزدد

دمی که دست بر آن گرز گاوسار کند