که حال خود را از رفته اعتبارکند

ز التفات تو دارد طمع که چون خورشید

به خانه یی چو چهارم فلک مدارکند

حکیم گوید کاینده را همی زیبد

هزار خانه وکشور بدان کسی دادی

که مرگشان به دو قرن دگر شکار کند

همان نه خانه بجا ماند و نه خانه خدای