عقل داند عین نقص است از فضولی نطفه یی

زان بمیراند جهانی را چو کین توزی کند

گر به شکل گوژ خواهد به سطح کاخ تو

گنبد پیروزه گون اظهار پیروزی کند

از شکم بر پشت آید بچه را قوزی کند

یا چو خیاطست تیغت کز حریر سرخ خون

حصم را بی رشته و سوزن کفن دوزی کند