یا چو خیاطست تیغت کز حریر سرخ خون

گنبد پیروزه گون اظهار پیروزی کند

عقل داند عین نقص است از فضولی نطفه یی

از شکم بر پشت آید بچه را قوزی کند

حصم را بی رشته و سوزن کفن دوزی کند

سرو ر ا سرسبزی بخت سرافراز تو نیست

ذره چون شمسی نماید سبزه کی توزی کند