ذره چون شمسی نماید سبزه کی توزی کند

یا چو خیاطست تیغت کز حریر سرخ خون

حصم را بی رشته و سوزن کفن دوزی کند

سرو ر ا سرسبزی بخت سرافراز تو نیست

شهدگفتار توزهرکژدم اهواز را

در حلاوت قند مصر و شکر خوزی کند

گنج هر رو زیست جودت وانکه را روزی شود