زنده یی را که میل خوبان نیست

زی من آن کس که رستگار بود

چون به کاری نهاد باید دل

خود ازین خوبتر چکار بود

مرده است ارچه زنده وار بود

تجربت رفت و جز به عشق بتان

مرد را فوت روزگار بود