مرد را فوت روزگار بود

زنده یی را که میل خوبان نیست

مرده است ارچه زنده وار بود

تجربت رفت و جز به عشق بتان

خاصه چون یار من که از رخ و زلف

رشک کشمیر و قندهار بود

چین زلفش حصار ماه و به حسن