کشد این کوه را به هر طرفی

واو بر این هر سه کامگار بود

لیک سنگش به زیر سیم نهان

کوه سیمینش در ازار بود

با میانی که موی وار بود

تن ما نیست آن میان نحیف

اینقدر از چه بردبار بود