زاهوی مشکبار تو خون در جگر شود

جز زلف تیره تو ندیدم که زاغ را

ماه دو هفته تعبیه در زیر پر شود

آهو کند ز خون جگر مشک و مشک را

خالت به زیر زلف گرید به رخ چنانک

هندویی از حبش به سوی شوشتر شود

ترکا توبی که از دل سختت بر آب جوی