ترکا توبی که از دل سختت بر آب جوی

زاهوی مشکبار تو خون در جگر شود

خالت به زیر زلف گرید به رخ چنانک

هندویی از حبش به سوی شوشتر شود

افسونی ار دمند به سختی حجر شود

یا حسرتا بدین دل سختی که مر مراست

مشکل که تیر ناله ماکارگر شود