افسونی ار دمند به سختی حجر شود

خالت به زیر زلف گرید به رخ چنانک

هندویی از حبش به سوی شوشتر شود

ترکا توبی که از دل سختت بر آب جوی

یا حسرتا بدین دل سختی که مر مراست

مشکل که تیر ناله ماکارگر شود

ازعشق روی و موی تو بی خواب وخور شدم