ازعشق روی و موی تو بی خواب وخور شدم

افسونی ار دمند به سختی حجر شود

یا حسرتا بدین دل سختی که مر مراست

مشکل که تیر ناله ماکارگر شود

وین عیش عاشقست که بی خواب و خور شود

برخیز و می بیاور و بنشین و بوسه ده

تا جیب و آستین و لبم پر شکر شود