گاه نوال جود ترا ماحضر شود

کمتر وسیله یی بود از مهر وکین تو

هر نفع و ضر که رابطه خیر و شر شود

هرخشک و هر تری که به هر بحر و هر بریست

حزم تو اختراع وجود و عدم کند

رای تو پیشکار قضا و قدر شود

لله درک ای ملکی کز هراس تو