لله درک ای ملکی کز هراس تو

گاه نوال جود ترا ماحضر شود

حزم تو اختراع وجود و عدم کند

رای تو پیشکار قضا و قدر شود

در چشم مور شیر ژیان مستتر شود

نبود عجب که نطفه خصمت ز بطن مام

از بیم باژگونه به صلب پدر شود