از بیم برق تیغ تو در دودمان خصم

تا از مدایحت چو صدف پر درر شود

بر درگهت نماز برد از در نیاز

هر صبح کافتاب ز مشرق بدر شود

مشکل که هیچ ظفه ازین پس پسر شود

زان ساده شد چو اطلس رومی مهین سپهر

تا جامه جلال ترا آستر شود