زان ساده شد چو اطلس رومی مهین سپهر

هر صبح کافتاب ز مشرق بدر شود

از بیم برق تیغ تو در دودمان خصم

مشکل که هیچ ظفه ازین پس پسر شود

تا جامه جلال ترا آستر شود

آتش کشد نفیر و ز دل برکشد زفیر

خصم ترا به حشر مقر گر سقر شود