خصم ترا به حشر مقر گر سقر شود

زان ساده شد چو اطلس رومی مهین سپهر

تا جامه جلال ترا آستر شود

آتش کشد نفیر و ز دل برکشد زفیر

خصم ترا به جنت اگر جا دهد خدای

جنت سقر شود چو مر او را مقر شود

روزی که از هزاهز ترکان فتنه جوی