جنت سقر شود چو مر او را مقر شود

آتش کشد نفیر و ز دل برکشد زفیر

خصم ترا به حشر مقر گر سقر شود

خصم ترا به جنت اگر جا دهد خدای

روزی که از هزاهز ترکان فتنه جوی

اقطاع روزگار پر از شور و شر شود

مغز ستاره از شرر تیغ بردمد