اقطاع روزگار پر از شور و شر شود

خصم ترا به جنت اگر جا دهد خدای

جنت سقر شود چو مر او را مقر شود

روزی که از هزاهز ترکان فتنه جوی

مغز ستاره از شرر تیغ بردمد

گوش زمانه از فزع کوس کر شود

گردون شود چو بیشه شیران مردمال