مغز ستاره از شرر تیغ بردمد

جنت سقر شود چو مر او را مقر شود

روزی که از هزاهز ترکان فتنه جوی

اقطاع روزگار پر از شور و شر شود

گوش زمانه از فزع کوس کر شود

گردون شود چو بیشه شیران مردمال

از تیر چوبهاکه به عیوق بر شود