چون صیت همتت به جهان مشتهر شود

در دست دشمن تو زبانی شود سنان

تا سر کند فغان و بر او نوحه گر شود

شاهاگر این قصیده شود مر ترا پسند

چون سیم و زر عزیز بود لیک خود مباد

کاو نزد شاه خوارتر از سیم و زر شود

او چون گهر یتیم بود شه یتیم دوست