به خنجر مه نو حنجر صیام برید

رسید عید و گذشت آن مهی که در کف ما

مدام در عوض جام سبحه می گردید

بریز خون صراحی که قهرمان سپهر

جراحتی به دل از روزه داشت شیشه می

چو پنبه از سر زخمش فتاد خون بچکید

مگر هلال درین ماه روزه داشت چو من