مگر هلال درین ماه روزه داشت چو من

به خنجر مه نو حنجر صیام برید

جراحتی به دل از روزه داشت شیشه می

چو پنبه از سر زخمش فتاد خون بچکید

که گونه زرد شدش از ملال و پشت خمید

نشان داغ ولیعهد اگر نداشت هلال

چرا ز دیدن او رنگ آفتاب پرید