نسیم خلق تو تا بر دماغ دهر وزید

مگر شراره تیغ تو دید روز مصاف

که آتش از فزع او به صلب خاره خزید

مشام غالیه و مغز مشک یافت ز کام

ز ننگ آنکه کمانت نمود پشت به خصم

خم کمند تو بر خود چو مار می پیچید

چو دید منتقم قهرت آن کژی ز کمان