به مهد عهد تو آن لحظه خفت کودک امن

فکند زه به گلوی و دو گوش او مالید

چه وقت طایر تیر تو پر گشاد ز هم

که نسر چرخ چو بسمل میان خون نطپید

که شیر فتح ز پستان ناوک تو مکید

هماره تاکه در آفاق هست پست و بلد

همیشه تا که در ایام هست زشت و پلید