دلم بر دشت شوخی شاهدی شنگی که همچو او

که بی خوبان به کامم آب کوثر ناگوار آید

شراب تلخ می خواهم به شیرینی که از شورش

خرد دیوانه گردد کوه و صحرا بی قرار آید

نه ماهی از ختن خیزد نه ترکی از حصار آید

چو باد آن زلف تاریکش به رخسارش بشوراند

پی تاراج چین گویی سپاه زنگبار آید