نه ماهی از ختن خیزد نه ترکی از حصار آید

شراب تلخ می خواهم به شیرینی که از شورش

خرد دیوانه گردد کوه و صحرا بی قرار آید

دلم بر دشت شوخی شاهدی شنگی که همچو او

چو باد آن زلف تاریکش به رخسارش بشوراند

پی تاراج چین گویی سپاه زنگبار آید

دمی کز هم گشایم حلقهای زلف مشکینش