نگارا صبح نوروزست و روز بوسه ات امروز

که پندارد به غربت از بر خویش و تبار آید

چرا باید کشیدن منت نقاش و صورتگر

تو در هر خانه کآیی خانه پر نقش ا و نگار آید

که در اسلام این سنت به هر عیدی شعار آید

به یادت هست در مستی دو مه زین پیش می گفتم

که چون نوروز آید نوبت بوس وکنار آید