نصیب اهل گیتی از یمین او یسار آید

تو شکر خنده می کردی و نیک آهسته می گفتی

بود نوروز من روزی که صاحب اختیار آید

حسین خان میر ملک جم که چون در بزم بنشیند

به گاه کینه گر تنها نشیند از بر توسن

بد اندیشش چنان داند که یک دنیا سوار آید

به گاه خشم مژگانهای او در چشم بدخواهان