درکربلا حسین علی تا نشد شهید

زین خاکدان نشد به سوی عرش رهسپر

تا مرتضی به عجز در نیستی نزد

هستی ز نام وی نشد اینگونه مفتخر

کی می شدی شفیع همه خلق سر به سر

ای خواجه یی که حزم تو نارسته از زمین

یاردکه برگ و بار درختان کند ثمر