وز طلعتت چو چشم رمد دیده ز آفتاب

هر صبح و شام بوده ز بد حال من بتر

دیو غمم به ملک سلیمان اسیر داشت

هدهدصفت ازان زدمی بر به خاک سر

محروم داشت چشم مرا چرخ بدسیر

تاج خروس بد مژگانم ز خون دل

تا چرخ بسته بود چو باز از توام نظر