یلان را از آسیب گرزت به پیکر

جنین در رحم گر جلال تو دیدی

ز شوق تو یک روزه زادی ز مادر

گوان را ز پیکان تیرت به تارک

شود خود صد چاک برسان جوشن

شود درع یک لخت مانند مغفر

ز عکس لبت هر زمان کاب نوشی