شود خود صد چاک برسان جوشن

ز شوق تو یک روزه زادی ز مادر

گوان را ز پیکان تیرت به تارک

یلان را از آسیب گرزت به پیکر

شود درع یک لخت مانند مغفر

ز عکس لبت هر زمان کاب نوشی

شود جام بلور یاقوت احمر