پر از درد شد جان خندان اوی

گذر کرد شیرویه به فراخت یال

بیازرد زو شهریار بزرگ

که کودک جوان بود و گشته سترگ

وز ایوان او کرد زندان اوی

هم آن را که پیوسته اوبدند

گه رای جستن براو شدند