ماند به یکی آهن تفتیده در آذر

از عدل تو آهو بره درکام پلنگان

ایمن تر از آن طفل که در دامن مادر

در روز وغا از تف شمشیر توگردون

از ناچخ تو نامی و ولوال به سقسین ا

از خنجر تو یادی و زلزال به کشمر

آنکو که بر البرز ندیدست دماوند