یک قابله اندرگه میلاد موالید

ناری که شود جاری از آن چشمه کوثر

باس تو نگهداشته ناموس خلایق

چندان که اگر سیرکنی در همه کشور

از شرم پسر را نکند فرق ز دختر

نیران غضب شعله کشد در دل دشمن

از صارم پولاد تو ای شاه دلاور