پیریست جوانبخت که از بخت جوانش

کان موهبت از هر دو جهانست فزونتر

ناگفته هویداست ولی گفتنش اولی است

تا گوش مزین شود و کام معطر

گیهان کهن سال جوانی کند از سر

صدریست قدر قدر که با جاه رفیعش

گردون به همه فر و جلالت نزند بر