نوک قلمش صید کند جمله جهان را

گیهان کهن سال جوانی کند از سر

صدریست قدر قدر که با جاه رفیعش

گردون به همه فر و جلالت نزند بر

چون چنگل شاهین که کند صید کبوتر

در پیکر اقلیم تو جانیست مجسم

درکالبد ملک تو روحیست مصور