ک ز سهم تو بی پرسش یزدان به قیامت

قندست و همان به که شود قند مکرر

آنی تو که در روز و غا آتش خشمت

کاری کند از شعله کین با تن کافر

از سوق سوی نارگریزد چو سمندر

زانرو که یقین داردکز فرط عنایت

در خلد ترا جای دهد ایزد داور