از سوق سوی نارگریزد چو سمندر

آنی تو که در روز و غا آتش خشمت

کاری کند از شعله کین با تن کافر

ک ز سهم تو بی پرسش یزدان به قیامت

زانرو که یقین داردکز فرط عنایت

در خلد ترا جای دهد ایزد داور

تا صفحه گردون به شب تار نماید