باکوس و با تبیره حشر از پس حشر

قربان عید کرده همه میش و خویش را

قربان نمود عید بر میر نامور

میران پی پذیره گروه از پی گروه

خوبان گرفته از لب و دندان روح بخش

نعل سمند او را در لعل و در گهر

یکساله هجر عید اگرچند صعب بود