ذ ات تو و حیدر و بتول و پیمبر

صورت کن را نظر مکن که به معنی

بود دو عالم در آن دو حرف مستر

هست ز یگ نور پاک ایزد ذوالمن

گر ز یکی شمع صد چراغ فروزند

نور نخستین بود که گشته مکرر

ورنه چرا نورها ز هم نکنی فرق